„Ten obcy” jako powieść o dojrzewaniu i przyjaźni - klp.pl
Streszczenia i opracowania lektur szkolnych klp klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Powieść Ireny Jurgielewiczowej: „Ten obcy” jest utworem skierowanym do młodych czytelników. To nie tylko historia Zenka Wójcika, który nieoczekiwanie pojawia się w życiu czwórki przyjaciół i zmienia je na zawsze. To przede wszystkim opowieść o przyjaźni, pierwszej miłości, rodzinie i zrozumieniu dla krzywdy drugiego człowieka.

Wydarzenia, rozgrywające się w ciągu kilku wakacyjnych tygodni sprawiają, że młodzi bohaterowie uświadamiają sobie, jak ważna w życiu każdego człowieka jest przyjaźń i szczęśliwa rodzina. Na plan pierwszy wysuwa się postać Zenka – nieszczęśliwego chłopca, który po śmierci matki nie potrafi żyć z ojcem – alkoholikiem i podejmuje odważną, dojrzałą decyzję – ucieka z domu, gdzie nie ma miłości i wyrusza na poszukiwania wujka, którego zna wyłącznie z opowiadań matki. Wierzy, że mężczyzna zaopiekuje się nim i zapewni mu dach nad głową.

Samotna wędrówka zmusza go do samodzielności i kradzieży pieniędzy. Zenek przypomina osaczone zwierzę, które musi ukrywać się przed dorosłymi. Ten zamknięty w sobie chłopak, nieufny i tajemniczy, wzbudza sympatię czwórki przyjaciół, którzy bezinteresownie oferują mu swoją pomoc, opiekują się nim i pomagają w poszukiwaniach krewnego. Pojawienie się Zenka na wyspie traktują jako przygodę, lecz uczy ona ich odpowiedzialności i zrozumienia dla chłopaka, który nie zawsze postępuje uczciwie. Obcy imponuje im dorosłością i samodzielnością, chcą się z nim zaprzyjaźnić, ale początkowo nie potrafią przebić się przez mur nieufności i nieprzystępności.

Tajemnica, związana z Zenkiem, wpływa bezpośrednio na ich życie. Wesoła i energiczna Pestka przeżywa okres buntu wobec matki, która podejrzewa, że dziewczyna coś przed nią ukrywa. Jej przyjaźń z Ulą zostaje wystawiona na próbę, kiedy okazuje się, że chłopak zainteresował się nie nią, a niepozorną przyjaciółką, choć ona robiła wszystko, aby zwrócił na nią uwagę. Mały Julek za wszelką cenę pragnie zatrzymać Zenka na wyspie, jest wobec niego lojalny i nie ocenia postawy chłopaka, którego szczerze podziwia. Marian, najmniej ufny, stara się kierować rozsądkiem i czuje się odpowiedzialnym za swoich przyjaciół.

Ula, trzymająca się zawsze na uboczu, okazuje się doskonałą obserwatorką i jako jedyna stopniowo odkrywa prawdę o Zenku. Widzi, że chłopak udaje dorosłego, ponieważ życie zmusiło go do tego, lecz w chwilach słabości w jego oczach pojawiają się strach i łzy, że kradnie jabłka, ponieważ jest głodny i nie potrafi poprosić ich o jedzenie. Tych dwoje już od pierwszego spotkania łączy swoista więź i wspólny los – oboje stracili matkę i czują się niekochani przez ojców. Zenek zdaje się nie zauważać Uli, ale to właśnie jej wyjawia straszną prawdę o swoim życiu, ponieważ dziewczyna jest dla niego jedyna na całym świecie.

Bezinteresowna przyjaźń
zostaje wystawiona na próbę, kiedy Marian dowiaduje się, że Zenek okradł handlarkę. Odbywa się sąd nad chłopakiem, potępiają jego czyn, a on nie zaprzecza i jednocześnie nie usprawiedliwia swego postępku. Po prostu odchodzi, czując, że i tu jest zbyteczny. Nie słucha błagań Julka ani wołania Uli. Dziewczyna wyjaśnia przyjaciołom, że Zenek nie ma domu, a w chwili, gdy padają te słowa, Pestka, Marian i Julek przypominają sobie swoje domy, przyjazne i pełne miłości, do których zawsze mogą wrócić i rodziców, którzy ich kochają. Myśl, że Zenek został odrzucony przez ojca jest dla nich straszna, lecz uświadamia im ich własne szczęście, ponieważ są kochani i mają dobrych rodziców. Los chłopaka sprawia, iż na życie zaczynają patrzeć oczami dorosłych ludzi, że w ich dziecięcy świat wkraczają dorosłe problemy. W tej sytuacji największą dojrzałością wykazują się Marian i Ula. Chłopiec wyrusza na poszukiwania Zenka, wiedząc, że przyjaciel nie ma dokąd pójść i powinien wrócić na wyspę, gdzie będą mu mogli nadal pomagać. Dziewczyna pracuje, aby oddać pieniądze, skradzione przez Wójcika, ponieważ tylko tyle może dla niego zrobić. Zenek jednak nie ulega namowom Mariana i odchodzi. Do powrotu na wyspę skłania go wiadomość o poświęceniu Uli. Ponownie zjawia się na wyspie i zaczyna pracować przy żniwach, aby zwrócić dziewczynie pieniądze.

Przyjaźń, jaka rodzi się między piątką bohaterów, odmienia ich życie. Zenek, dzięki pomocy ojca Uli, zaczyna na nowo ufać ludziom, przełamuje dystans, jaki narzucił wobec rzeczywistości, staje się uczciwym chłopakiem, który otwiera się nie tylko na przyjaźń, ale również na miłość. Jego obecność sprawia, że Ula przebacza ojcu i uświadamia sobie, jak bardzo go kocha. Pestka odkrywa, że tak naprawdę niewiele wie o swojej przyjaciółce. Bezdomny chłopak wnosi w życie czwórki dzieci coś więcej – dzięki niemu uczą się dorosłości i przewartościowują swój dziecięcy świat, który nie zawsze jest idealny i wielokrotnie wymaga dorosłych decyzji.


Polecasz ten artykuł?TAK NIEUdostępnij


  Dowiedz się więcej
1  Streszczenie Tego obcego w pigułce
2  Recenzja powieści „Ten obcy”
3  Losy Zenka Wójcika



Komentarze: „Ten obcy” jako powieść o dojrzewaniu i przyjaźni

Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)
Imię:
Komentarz:
 





Streszczenia książek
Tagi: